Interwencje

Prowizorka na pół wieku

– Dostaliśmy to mieszkanie na pięć lat, a mieszkamy tu już czterdzieści pięć – mówi pan Janusz wskazując palcem na znajdujące się za nim zabudowania przy Nadrzecznej.
W 1964 roku w jego mieszkaniu wybuchł pożar. Z domu ocalało niewiele, a on sam wraz z żoną zostali bez dachu nad głową. Wtedy gmina przyznała panu Januszowi lokal zastępczy w Raszynie, przy ulicy Nadrzecznej. Niewielki domek miał służyć im zaledwie kilka lat, do momentu przyznania nowego mieszkania. Dzisiaj, ponad cztery dekady później, trzy izby, kurnik i gołębnik z niewielkim podwórkiem są ruiną, w której strach mieszkać.

Jak przyznają władze gminy, wykwaterowanie lokali nienadających się do zamieszkania a oficjalnie nazywanych mieszkaniami to sprawa pilna. – Pan wojewoda na niedawnej konferencji prasowej orzekł, że województwo ma rezerwowe środki na takie sytuacje. Zamierzamy więc zgłosić się o pomoc w wynajęciu lokali choćby dla tych, którzy na czas budowy pozostaliby bez dachu nad głową – mówi zastępca wójta Raszyna Mirosław Chmielewski.

Główna część budynku jest drewniana, obita papą. Tylko dobudówki są murowane. Kto potrafił, zbudował sobie piec, reszta ogrzewa się ciepłem z kuchni. – Wystarczy jedna iskra i wszystko może pójść z dymem – wzdycha gospodarz pokazując drewnianą konstrukcję i zaprasza do środka. W sieni – ścianka działowa oddzielająca korytarz od prowizorycznej łazienki. Nawet wodę mieszkańcy rudery podłączyli dopiero kilka lat temu. Najpierw musieli dostać zgodę od gminy.

Dzisiaj państwo Kruczyńscy mieszkają z synem i synową. Kilkanaście miesięcy temu na świat przyszła ich pierwsza wnuczka Wiktoria. Cała rodzina dzieli jedną izbę, która, prowizorycznie podzielona, służy im jako sypialnia, pokój dzienny i kuchnia. – Wiktoria niedawno przeszła operację serca – mówi pani Kruczyńska patrząc z troską na śpiącą w drewnianym kojcu maleńką dziewczynkę. – A gdzie tu są warunki do leczenia, no, niech pani popatrzy. Tynk odpada, jak wichura przejdzie to cały dom się trzęsie. A sufit pani widziała? – pyta. Sufit pokazuje nam pan Janusz zapraszając do pokoju obok. Aby dostać się do sąsiedniego pomieszczenia, należy wyjść z mieszkania i obejść dom dookoła.
– To już kwestia czasu, kiedy sufit spadnie, a podłoga… Tu jest jeszcze równo, ale miejscami nagle się załamuje. My to się boimy, że kiedyś to wszystko się zapadnie – pan Janusz kręci głową stąpając po wilgotnej płycie, by pokazać, co znajduje się pod spodem. Sufit jest pożółkły i odkształcony. Zaprawa może nie wytrzymać kolejnej burzy. Przeciekający dach? – To jeszcze pół biedy – mówią lokatorzy.

Komisje i wizytacje regularnie odwiedzają budynek przy Nadrzecznej. Ostatnio coraz częściej, jak przyznają mieszkańcy. Ale do nowych pomysłów na lokale komunalne odnoszą się sceptycznie. – Niech nas nawet wyprowadzą do baraków, a na miejscu tego domu zbudują coś porządnego. Byle byśmy mogli później wrócić, a nie zostać w barakach na zawsze – twierdzą zgodnie wszyscy mieszkańcy. Nie kryją też irytacji. – A jeszcze w zeszłym roku przyszli, żeby zabronić nam trzymania gołębi. Bo psują widok na piękny, nowy park nad Raszynką – skarży się jedna z mieszkanek rudery. – A nasze mieszkania widoku nie szpecą? Bo może czas coś z nimi wreszcie zrobić? – dodaje z przekąsem.
– Marta Brzozowska

Obok rudery przy Nadrzecznej do września ma stanąć pierwszy z nowoczesnych domów budowanych w technologii szkieletowej. W rozstrzygniętym niedawno przetargu na projekt i budowę mieszkań komunalnych wygrała firma Domek, która za 5 mln złotych ma w tym miejscu wybudować w sumie przynajmniej dwa budynki. W tej cenie mieści się także wyburzenie drewnianego budynku wraz z przybudówkami.

© 2009 Puls Raszyna.