Opłaty za wodę i kanalizację ustalają rady gmin. Niskie opłaty świadczą o dobrych warunkach życia mieszkańców. Nie wszędzie jednak jednostki odpowiedzialne za gospodarkę wod.-kan. mają prawo i obowiązek wykonywania inwestycji bez udziału gminy, w niektórych gminach rolę inwestora pełni samorząd. Na ile koszty rozwoju sieci ponosić będą sami mieszkańcy gminy?

Tylko się cieszyć!

Na terenie Warszawy (oraz Piastowa, Pruszkowa i Michałowic) poprawą stanu infrastruktury wodno-kanalizacyjnej zajmuje się (z własnych środków) Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji m.st. Warszawy. W latach 2009-2013 planuje ono przeznaczyć na ten cel kwotę ponad 4,5 mld zł. W tym samym czasie miasto Warszawa planuje podnieść kapitał spółki, której jest jedynym udziałowcem, o 225 mln zł. Zadania miasta dotyczą tylko budowy przyłączy i remontów sieci w administrowanych nieruchomościach oraz budowy i remontów kanalizacji deszczowej w ulicach będących jego własnością. Z budżetu Warszawy w roku 2009 zaplanowano też budowę zbiornika retencyjnego w dolinie rzeki Raszynki.

Na terenie naszej gminy od 1 stycznia 2008 roku zarządzanie siecią wod.-kan. od urzędu gminy przejęło Gminne Przedsiębiorstwo Komunalne EKO-Raszyn. Spółka jest eksploatatorem majątku a Gmina Raszyn pozostaje inwestorem. Udziały w kapitale zakładowym (50 tys. zł) zostały pokryte w całości przez samorząd. W marcu 2008 roku kapitał ten został podwyższony o 1,25 mln zł. Mimo że spółki wod.-kan. w Warszawie i Raszynie działają w oparciu o Kodeks Handlowy, a ich kapitały są podwyższane przez właścicieli, nie można wprost porównywać cen za usługi doprowadzania wody i odbioru ścieków. W cenach obowiązujących u nas nie uwzględniono wkładu gminy w rozwój sieci wod.-kan., a w Warszawie takiego wkładu zwyczajnie nie ma.

Ile trzeba doliczyć?

W roku 2009 w budżecie gminy Raszyn zaplanowano wydatki na inwestycje kanalizacyjne (17,9 mln zł), wodociągowe (2 mln zł), oraz na koszty utrzymania „jednostki realizującej projekt uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej” (283 tys zł). W sumie daje to prawie 20,2 mln zł z których 10,6 mln zł ma pokryć pożyczka z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Bezpośrednio w budżecie gminy zaplanowano więc 9,6 mln zł. Spróbujmy ocenić jak przeniesienie inwestycji z budżetu gminy do spółki wod.-kan. może wpłynąć na cenę wody i ścieków.

W gminie Raszyn w roku 2007 wyprodukowano ponad milion metrów sześciennych wody (sprzedano 756 649 m3) oraz odebrano 909 tys. m3 ścieków (z czego w ramach umów blisko 469 tys.). Oznacza to, że straty w sieci wodociągowej wyniosły około 28 proc., a nadwyżki w sieci kanalizacyjnej około 48 proc. Nie rozważam teraz przyczyn tego stanu rzeczy, ale ma to negatywny wpływ na wysokość stawek opłat. W Studium wykazano, że ilości zużywanej wody i odprowadzanych ścieków mają tendencję wzrostową. Załóżmy, że w roku 2008 wartości sprzedaży w ramach umów były takie same jak w 2007, a całość ścieków została opłacona. Popełnimy więc grube przeszacowanie przychodu operatora sieci wod.-kan. otrzymując prawie 5,3 mln zł.

Zestawiając ten przychód z wydatkami z budżetu gminy na rok 2009 widać, że gdyby chcieć zgromadzić te środki w ciągu jednego roku, należałoby podnieść ceny trzykrotnie. Byłoby to jednak nieracjonalnie. Tego typu gromadzenie środków (spłata zadłużenia) odbywa się latami.

Jak podnosić stawki opłat?

W Studium analizowano sposób finansowania rozwoju sieci wod.-kan. o kosztach ponad 70 mln zł, który byłby realizowany do roku 2011. W jednym z wniosków wskazano, że choć gmina będzie miała prawo do zadłużania się, to w zasadzie nie będzie miała możliwości spłaty kolejnych zobowiązań. Należy więc szukać innych źródeł finansowania inwestycji. W Studium przeprowadzono analizę zdolności mieszkańców do ponoszenia tych wydatków. Przedstawiam tu skrót tabeli ukazującej cenę brutto za wodę i ścieki w latach 2009-2012.

Prezentowany poziom stawek wynika z analizy finansowej i pokazuje warunek dla uzyskania niezbędnych przychodów. Uzyskane kwoty nie są planem taryfowym, ale mogą stanowić podstawę do ustalania stawek przez Radę Gminy. Może ona na przykład podjąć decyzję o dotowaniu mieszkańców. Obecnie 85 proc. wody sprzedawane jest mieszańcom i taki poziom przewiduję do roku 2036. Tabela pokazuje, że obecnie realne koszty opłat za wodę i kanalizację w gminie Raszyn bliższe są stawkom w Wołominie i Kobyłce niż w Warszawie. Wszak przychody tak gminy, jak i spółki wod.-kan. pochodzą głównie z pieniędzy mieszkańców. Przedsiębiorstwa z Warszawy i Wołomina (obsługujące też Kobyłkę) już realizują programy rozwojowe z funduszy unijnych, o które to gmina Raszyn wystąpiła w listopadzie 2008.
– Konrad Zubko

Opłaty brutto za dostarczenie wody i odprowadzanie ścieków w 2008 roku [sumarycznie, w zł/m³ + VAT]

(*) zmiana taryfy od 30 czerwca 2008 roku

Źródło: Studium wykonalności przystąpienia do projektu w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, priorytet I – gospodarka wodno-ściekowa

RAMKA II

Opłaty brutto za dostarczenie wody i odprowadzanie ścieków [w zł/m³]

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

W projekcie pojawia się prognoza kwoty długu i spłat na rok 2009 i lata następne. Wynika z niej, że tylko w roku 2009 gmina będzie miała deficyt budżetowy. W kolejnych latach przewidywane są nadwyżki, a spłatę długu planuje się zakończyć w roku 2015. Największe obciążenie spłaty w stosunku do planowanego dochodu przypadnie na lata 2011-2012.

Zadłużenie dość przeciętne

W listopadzie 2008 roku nasi radni zapoznali się ze studium wykonalności „uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej w gminie Raszyn”. Wykonała je firma CITEC S.A. z Katowic w oparciu o materiały własne urzędu gminy oraz inne, ogólnodostępne informacje. Niestety, ten jawny dokument nie jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej. Studium miało wyjaśnić w jaki sposób finansować i prowadzić inwestycje wodno-kanalizacyjne, aby zlikwidować zapóźnienia w rozwoju gminy i spełniać obowiązujące normy prawne. Poniżej przedstawiam jego fragmenty. Analiza finansowa pokazała, że inwestycji wodno-kanalizacyjnych nie będzie w stanie sfinansować operator sieci. Tak jak i w poprzednich latach, potrzebne są dotacje.

Oceniano więc ile środków gmina może przeznaczyć na wsparcie tych inwestycji i skąd one mogą pochodzić. W studium zamieszczony jest wykres 2.1.2.3-1, zawierający prognozę dochodów i wydatków budżetu gminy Raszyn na lata 2008-2012. Na wykresie zamieszczono dane za rok 2013, mimo iż nagłówek mówił tylko o latach 2008-2012. Zadłużenie wykazano tylko w roku 2008, a oceniono je na prawie 16 mln zł. W innych latach wykazano nadwyżkę budżetową. Z kolei wykres 2.1.2.3-2 pokazuje maksymalny dopuszczalny poziom zadłużenia w stosunku do prognozowanych dochodów gminy Raszyn. Wynika z niego, że w roku 2013 nie będzie już zobowiązań z tytułu zaciągniętych pożyczek. Analizowane limity zadłużeń pomijają zadłużenie na potrzeby prefinansowania projektów współfinansowanych ze środków UE.

Z tych danych wynika, że zadłużenie gminy Raszyn jest przeciętne, dość typowe dla gmin wiejskich liczących powyżej 5 tys. mieszkańców. Wysoki jest jednak wskaźnik kosztów obsługi zadłużenia. W latach 2004-2006 wynosił on około 10 proc. i był około dwukrotnie wyższy od średniej dla gmin tej grupy. Biorąc pod uwagę ustawowe limity, istnieje możliwość dalszego zadłużenia się gminy w kolejnych latach. Ograniczenie stanowi jednak możliwość obsługi zadłużenia z nadwyżek budżetowych. W latach 2009-2012 nadwyżki te są planowane w wysokości w przybliżeniu równej wydatkom na spłatę długu. Oznacza to, że gmina nie będzie miała praktycznie żadnej możliwości zaciągania następnych pożyczek. W celu poprawy tego stanu gmina może poszukać jakichś ukrytych nadwyżek, które pozwoliłyby przynajmniej na obsługę kosztów prefinansowania projektów unijnych. Ograniczenie zakresu inwestycji w takiej sytuacji niewiele zmieni, ale można rozważyć rozłożenie inwestycji na dłuższy okres i skupienie się na znalezieniu takiego sposobu finansowania, który nie wymagałby wkładu własnego gminy.

Nic się nie zgadza

Zestawienie danych finansowych z projektu budżetu i studium wykonalności ujawnia pewne rozbieżności. Według studium gmina miałaby spłacić zadłużenie do roku 2012, a według projektu budżetu – do roku 2015. Co więcej, zestawiając dochody, wydatki i różnice między nimi w obu dokumentach zobaczymy, że żadne kwoty się nie zgadzają. W studium podkreślono, że prognozy różnic dochodów i wydatków maleją w kolejnych latach. Trudno jest bowiem przewidzieć dokładnie co stanie się z finansami w coraz dłuższej perspektywie. W projekcie budżetu odpowiednie kwoty są jednak wyższe. W oparciu o dane z projektu budżetu nikt nie oceniał zdolności gminy do ponoszenia kosztów inwestycji. Może efekt byłyby wtedy lepszy, może dałoby się wykazać zdolność gminy do zaciągania kredytów?

Czy te dwa dokumenty mówią to tym samym budżecie tej samej gminy? A może pojęcia takie jak „dochody” czy „wydatki” znaczą co innego w każdym z nich? „Kurier Raszyński” prowadzi na swych łamach akcję wyjaśniającą, czym są najważniejsze dokumenty tworzone i realizowane przez samorządy. Niniejszym polecam uwadze podjęty tu temat. Gdyby jednak różnice między kwotami podanymi w studium i projekcie budżetu były zwykłym błędem tworzących je osób, to należałoby je czym prędzej poprawić. Błędne wypełnienie wniosku o dotacje na rozwój wodociągów i kanalizacji w efekcie doprowadzi do konieczności zwrotu przyznanych środków wraz z karnymi odsetkami. Z kolei błędy w projekcie budżetu wymuszą ponowne uruchomienie procedury jego uchwalania. Brak działań poprawczych nie uchroni nas przed negatywnymi skutkami pomyłek.
– Konrad Zubko

RAMKA 1: Skrócona prognoza długu i spłat na rok 2009 i lata następne
dane w mln zł

RAMKA 2: Dochody i wydatki Raszyna w latach 2007-2013
dane w mln zł.

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

W naszej gminie wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym na lata 2008-20012 zawarty jest w uchwale Rady Gminy Raszyn XIII/204/07 z 25.10.2007. Wójt gminy ma obowiązek zabezpieczyć lokale mieszkalne dla rodzin wykwaterowanych z budynków zagrożonych, przeznaczonych do rozbiórki, remontu lub modernizacji, pozbawionych mieszkań wskutek klęsk żywiołowych, wykwaterowanych na podstawie orzeczeń sądowych lub o niskich dochodach. Jak widać rada pominęła przypadek lokali wynajmowanych na czas trwania stosunku pracy.

Jak jest
Zasób mieszkaniowy gminy obejmuje 119 lokali (114 mieszkalnych, 3 socjalne, 2 wynajmowane na czas trwania stosunku pracy), które są w różnym stanie technicznym, w większości złym. Lista uwag obejmuje: drewniane stropy i schody, brak izolacji, wentylacji, nieszczelne dachy, przemarzające ściany, mieszkania zawilgocone i zagrzybione. Program zakłada wybudowanie czterech bloków z mieszkaniami 2-3 pokojowymi o podstawowym standardzie wyposażenia (instalacje: elektryczna, wodno-kanalizacyjna). W budynkach tych znajdą się także lokale socjalne. Mieszkania o najniższym standardzie w innych budynkach także zostaną na nie przekwalifikowane.

Rada ustaliła dwa rodzaje czynszów: za lokale mieszkalne i socjalne. Pojęcia czynszu za lokale użytkowe nie wprowadzono, choć zakłada się z tego tytułu wpływy! Tymczasem jednym z priorytetów jest udzielanie bonifikat dla najemców zgłaszających chęć wykupienia mieszkania. Czynsze za lokale socjalne mogą wynosić najwyżej 50 proc. stawki za lokal mieszkalny. Z kolei stawki za mieszkania mogą podlegać bonifikatom ze względu obniżony standard. Najpóźniej do 2012 roku czynsze mają zapewniać środki na bieżące utrzymanie jak i na remonty, tak by nie zachodziła potrzeba udzielania dotacji z budżetu gminy. Według mnie radni uchwalili, że za ulgi innych płacą ci lokatorzy z mieszkań komunalnych, którzy ulg nie mają.

Na obniżenie czynszu wpływa np. brak gazu sieciowego. Bonifikata dotyczy też przypadków braku łazienki lub wc oraz lokali położonych poniżej poziomu gruntu i na poddaszu. Jeżeli wynajmujący na własny koszt wykona taką instalację lub instalację elektryczną do przyrządzania posiłków lub podgrzewania wody, bonifikata nie przysługuje. Podobnie jest z instalacją wodociągową, kanalizacyjną i c.o. Miejmy nadzieję, że termin „wynajmujący” określa właściciela budynku, a lokator byłby nazywany „najemcą”.

Wójt jako zarządca lokali może je sprzedawać w trybie bezprzetargowym najemcom posiadającym umowy bez określonego czasu najmu. Kryteria oddawania w najem lokali w budynkach nowo wybudowanych określa odpowiednia uchwała Rady. Czyżby otwarta pozostała sprawa kryteriów najmu w budynkach starych? Nie znalazłem w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy Raszyn uchwały regulującej zasady najmu. Być może w niej rada określi wymaganą przez ustawę wysokość dochodu gospodarstwa domowego uzasadniającą przydział lokalu z zasobów gminy, a także warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnioskodawcę do ich poprawy, kryteria wyboru osób, którym przysługuje pierwszeństwo i kryteria oddawania w najem lokali o powierzchni przekraczającej 80 m².

Luksus czy standard?
Plan gospodarowania zalicza do zasobu mieszkań te, które istnieją oraz mają być budowane, milczy jednak o mieszkaniach, jakie zaraz będą do dyspozycji wójta przy ul. Godebskiego 1. Czyżby przedmiot zamówienia publicznego ZP-341/PN/31/2006 z 7 września 2006 podlegał innym regułom? W budynku komunalnym ma się znaleźć 31 lokali socjalnych (w tym 6 dla osób niepełnosprawnych) zajmujących 1148,65 m² oraz 23 miejsca parkingowe. Lokale te mają mieć w pomieszczeniach sanitarnych podłogę z terakoty oraz lamperię olejną do wysokości 2 m. Przewidziano instalacje: wody ciepłej i zimnej, kanalizacyjną, gazową, c.o. Średnia powierzchnia lokalu to 37,05 m², przy czym lokale dla osób niepełnosprawnych mają wyższe wymagania odnośnie powierzchni.

W dyskusji na temat tego bloku słychać głosy, że są to mieszkania zbyt dobre jak na socjalne. Minimalne wymogi na mieszkania wynikają z Prawa budowlanego (Dz.U. 1994 Nr 89 poz. 414). Kuchnia lub wnęka kuchenna powinny być wyposażone w „trzon kuchenny”, zlewozmywak lub zlew oraz mieć układ umożliwiający zainstalowanie chłodziarki i urządzenie miejsca pracy. Warto tu też wspomnieć o zaplanowaniu miejsca na segregację odpadów (do 8 worków/pojemników) wynikającą z regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy Raszyn. W łazienkach powinno być możliwe zainstalowanie wanny lub kabiny natryskowej, umywalki, miski ustępowej (jeżeli nie ma ustępu wydzielonego), automatycznej pralki, a także usytuowanie pojemnika na brudną bieliznę. Jeżeli toaleta jest osobnym pomieszczeniem, należy wyposażyć ją w umywalkę. Łazienki i ubikacje musza mieć podłogi i ściany wykonane z materiałów zmywalnych do wysokości co najmniej 2 m.

Kubatura łazienki wyposażonej w wentylację grawitacyjną to najmniej 6,5 m3. Pomieszczenie mieszkalne i kuchenne powinno mieć bezpośrednie oświetlenie światłem dziennym. W mieszkaniu jednopokojowym dopuszcza się pomieszczenie kuchenne bez okien lub wnękę kuchenną połączoną z przedpokojem, pod warunkiem zastosowania co odpowiedniej wentylacji. W mieszkaniu wielopokojowym kuchnia może stanowić część pokoju przeznaczonego na pobyt dzienny, pod warunkiem zastosowania odpowiedniej wentylacji. W mieszkaniu co najmniej jeden pokój powinien mieć powierzchnię nie mniejszą niż 16 m². Kształt i wymiary przedpokoju powinny umożliwiać przeniesienie chorego na noszach oraz wykonanie manewru wózkiem inwalidzkim w miejscach zmiany kierunku ruchu. Mieszkania 1-2 pokojowe mogą mieć okna na jednej ścianie budynku. Mieszkania większe muszą być usytuowane narożnikowo lub na przestrzał.

Ile metrów kwadratowych może przypadać na osobę? Z przytoczonej ustawy wynika, ze najmniejsze mieszkanie może mieć 24 m². Z „Ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych” wynika, że jeden człowiek może zajmować mieszkanie 20,3 – 29 m², dwoje ludzi 30,45 – 43,5 m². Rozporządzenie ministra budownictwa o dofinansowaniu lokali socjalnych z budżetu (Dz.U. 2007 nr 53 poz. 346) przyjmuje, że jeżeli średnia powierzchnia lokali socjalnych była mniejsza niż 35 m², inwestycja za standard mieszkania otrzymywała 0 punktów rankingowych.

Wydaje się, że dom przy ul. Godebskiego 1 nie jest komunalnym apartamentowcem, ale do zamknięcia dyskusji brakuje argumentów ze strony rady gminy i wójta w postaci stosownych regulacji prawnych. Nie słyszałem też ze strony gminy podsumowania ile osób żyje w lokalach, których nie można nazywać mieszkaniami.
- Konrad Zubko
śródtytuły pochodzą od redakcji

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Zeszłoroczną nowelizacja ustawy o prawie budowlanym (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414) wprowadza z dniem 1 stycznia 2009 obowiązek wykonania świadectwa charakterystyki energetycznej niemal każdego budynku. Artykuł 5 ustawy mówi, że (…) „dla każdego budynku oddawanego do użytkowania oraz budynku podlegającego zbyciu lub wynajmowi powinna być ustalona, w formie świadectwa charakterystyki energetycznej, jego charakterystyka energetyczna, określająca wielkość energii wyrażoną w kWh/m2/rok niezbędnej do zaspokojenia różnych potrzeb związanych z użytkowaniem budynku. Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku jest ważne 10 lat”. Zastrzeżenie w przypadku mieszkań dotyczy tych, które są ulokowane w obiektach zabytkowych.

Jak to policzyć?
Takie świadectwa kompleksowo opisują warunki gospodarki energią, w tym możliwości jej oszczędności. Czy warto jednak czekać do stycznia 2009, by wezwać rzeczoznawcę? Już dziś możemy sami określić współczynnik zapotrzebowania na energię i rozważyć modernizację budynku. Pierwszym krokiem jest policzenie ile kilowatogodzin energii zużywamy rocznie. W przypadku nośników innych niż energia elektryczna należy zastosować przeliczniki, których przybliżone wartości i ceny podajemy w ramce.

Obliczenia wykonam dla przykładowego domu wolnostojącego o całkowitej powierzchni 250 m2, całkowicie ogrzewanego. Na podstawie obserwacji własnego zużycia oraz porównań z innymi domami i mieszkaniami ustaliłem, ze rocznie zużywam 3 000 m3 gazu , czyli równowartość 29100 kWh (3000 * 9,7 = 29100).

Z tego 75 proc. (21825 kWh) przypada na ogrzewanie domu, 15 proc. (4635 kWh) na przygotowywanie posiłków, a pozostałe 10 proc. (2910 kWh) na ogrzewanie wody. Dodatkowo taki dom zużywa też ok. 5000 kWh prądu elektrycznego, głównie na do oświetlenia, przygotowania jedzenia (czajnik i piekarnik), wentylacji, klimatyzacji i innych celów uzytkowych.

W sumie daje to rocznie zużycie na poziomie 34100 kilowatogodzin. Stąd otrzymuję, że współczynnik zapotrzebowania na energię wynosi 136,4 kWh/m2/rok (34100 kWh / 250 m2). Obecnie za domy energooszczędne uznaje się te ze współczynnikiem niższym od 100 kWh/m2/rok. Pamiętajmy, że większość odbiorników energii elektrycznej zamienia ją głownie na ciepło. Zwykłe żarówki nawet 95 proc., halogenowe – około 90 proc. a energooszczędne świetlówki – „zaledwie” 75 proc. Otrzymany wynik jest zawyżony, ale wyznaczony współczynnik pozwala na ocenę które potrzeby energetyczne kosztują nas najwięcej.

Poszukiwanie oszczędności
Jak widać najwięcej energii pochłania ogrzewanie. Konkretne potrzeby wynikają m.in. z geometrii obiektu (stosunkiem powierzchni ścian do kubatury domu), cech fizycznych materiałów budowlanych (przewodność cieplna okien jest większa niż ścian), szczelności wewnętrznych drzwi, ścian, sufitów i podłóg, a także z przepływem powietrza (wymianą powietrza ciepłego na zimne przez wietrzenie, wentylację, klimatyzację oraz przez nieszczelności).

Sporych oszczędności możemy poszukać samodzielnie. Na ogrzewaniu można zaoszczędzić poprzez zmniejszenie ilości załamań ścian zewnętrznych, wymianę okien i docieplenie budynku. Zamiast wanny można kąpać się pod prysznicem – zużyjemy wtedy o wiele mniej gorącej wody. Można też sukcesywnie wymieniać domowe sprzęty na takie, które potrzebują do działania mniej prądu.

Specjalista z uprawnieniami budowlanymi może nam pomóc w określeniu, które elementy sytemu grzewczego można zmienić (rodzaj paliwa, pieca, rur, grzejników) i na jakie. Może nam także doradzić przy zastosowaniu odzysku ciepła z wentylacji oraz źródeł odnawialnych energii (np. pomp ciepła, kolektorów słonecznych).

Warto zauważyć, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających między innymi na dociepleniu budynków o wysokości do 12 m, instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych czy montażu wolnostojących kolektorów słonecznych. Takiego pozwolenia nie wymaga też przebudowa sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych czy telekomunikacyjnych. Jeżeli nosimy się z zamiarem sprzedaży lub wynajmu domu w roku 2009 to pozostało nam 10 miesięcy na podjęcie decyzji i ewentualną modernizację.
– Konrad Zubko

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.