tym, że raszyńscy ciężarowcy radzą sobie świetnie, wiadomo nie od dziś. Jednak data 16 maja 2009 roku nawet na tym tle wypada szczególnie. Podczas mistrzostw Polski AZS w podnoszeniu ciężarów, które odbyły się w Białej Podlaskiej, zawodnik KS Raszyn Kamil Pilarski zdobył tytuł wicemistrza kraju. Kamil udźwignął 213 kg w dwuboju, czyli rwaniu i podrzucie sztangi. To imponujący ciężar nawet jeśli nie weźmie
się pod uwagę, że startuje on w kategorii do 77 kg masy ciała i na pierwszy, a nawet na drugi rzut oka wcale nie wygląda na atletę.

Kiedy spotykamy się z nim w siłowni w prowizorycznym, drewnianym budynku Klubu Sportowego Raszyn, z dumą wskazuje na podpisany plakat medalisty Szymona Kołeckiego. – Nie jest tu tak źle – mówi Kamil. – Kiedy przyjmowaliśmy Szymona u siebie, przepraszałem go za
spartańskie warunki. Odpowiedział, że kiedy zaczynał karierę, przy sali treningowej mieli tylko wychodek. Więc w sumie mogło być gorzej.

Jakie to uczucie być drugim zawodnikiem kraju? – Bardzo przyjemne. Jeszcze przed rozpoczęciem zawodów wiedziałem, że jestem w dobrej formie i mam szanse na dobry wynik. Wystarczyłoby jednak małe potknięcie, by pokrzyżować mi plany. Jednak wiara trenera Sławomira Ruszczyka i zagrywki taktyczne podczas rywalizacji na pomoście dały efekt, na który mieliśmy nadzieję.

W zawodach udział wzięło 42 zawodników w tym dwóch reprezentantów KS Raszyn: Kamil Pilarski i Jakub Rola. Jakub z wynikiem 180 kg zajął 8. miejsce.
- pb, pp

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

To były czasy, w których legalne kupienie elementów hydrauliki graniczyło z cudem, trzeba ją było „załatwić”. Miałem wtedy dwadzieścia lat i byłem wstępnie zaprawiony codzienną wal-ką o wszystko, co jest potrzebne do życia. Postanowiłem więc sam przebojem „załatwić” po-trzebne kolanka i złączki. Skierowałem się na warszawski bazar przy Targowej, gdzie dostać można było właściwie wszystko. Snując się smętnie po jego zakamarkach powoli traciłem nadzieję na sukces.

W pewnej chwili usłyszałem słowa rzucone w próżnię i jakby od niechcenia, ale wyraźnie tak, abym tylko ja je usłyszał: czego pan uważasz? Obok mnie stał nieciekawy jegomość, którego fizjonomia nie zachęcała do rozmowy, a którego tym bardziej nie chciałbym spotkać wieczo-rem w okolicach ulicy Brzeskiej. Moja pobieżna znajomość warszawskiego slangu ulicznego okazała się w tym momencie bardzo pomocna. – A co Pan masz? – odpowiedziałem zdaw-kowo pytaniem na pytanie, z obojętnością pozwalającą na szybkie wycofanie się z rozmowy. Pierwsze lody zostały przełamane. – Mam wiele różności, ale co konkretnie pan uważasz? – odpowiedział mój rozmówca. Zaproponowałem, byśmy zapalili „po calaku”, aby się łatwiej rozmawiało i wyłuszczyłem swój problem kształtek. – Jakie ilości szanownego pana interesu-ją? – zapytał rzeczowo. Odpowiedziałem, że tyle różności, ile tylko zdołam unieść w torbie – i byle nie było za drogo. – Towar jest, a cena po dwa złote jak leci – mój rozmówca odpowie-dział bez chwili wahania.

W tamtym okresie nie była to cena wygórowana, więc bez targu wyraziłem aprobatę i chęć „luknięcia” na towar. – Oczywista, ma się rozumieć, nie kupuje się kota w worku. Idź pan ze mną – odpowiedział. Poszliśmy spokojnie na tyły bazaru i weszliśmy w długą bramę budynku przy Brzeskiej. W bramie stało towarzystwo degustatorów. Moją uwagę zwróciła piękna, młoda dziewczyna aktywnie uczestnicząca w czynnościach pozostałych członków towarzy-stwa. Wszyscy obrzucili mnie bardzo wymownymi i zniechęcającymi spojrzeniami. Mój prze-wodnik rzucił stojącym zdawkowe „siemanko”, skorzystał z małego poczęstunku i poprowa-dził dalej żartując mimochodem: – Szanowny pan nie pęka, tu klienta się szanuje i włos z głowy mu spaść nie ma prawa. Nie przekonał mnie wprawdzie do końca tym stwierdzeniem, ale brnąłem dalej. Weszliśmy na kolejne ciemne podwórko i zeszliśmy do piwnicy. Szedłem ostrożnie, bo ciemno było jak w egipskiej piramidzie.

Na drugim poziomie piwnicy przewodnik zapalił świeczkę i otworzył solidną kłódkę masyw-nych drzwi. Poszperał moment i zapalił naftową lampę. – Rany boskie! – wyrwało mi się en-tuzjastycznie na widok towaru usypanego w równiutkie pryzmy. Osobno nowiutkie i osobno używane. Osobno „ocynk” i osobno „czarne”. Takiej ilości i takiego asortymentu nie powsty-dziłby się i dziś żaden sklep tej branży. Przewodnik był wyraźnie zadowolony moim podzi-wem.– Szanowny panie, dziś są takie czasy że bez znajomości wyżyć się nie da, a i bliźniego w potrzebie można poratować. Ceną ustaliliśmy, więc zostań se pan tu i spokojnie dobierz to-war, ja tymczasem skoczę do kolesi bo mi kolejka przepadnie – powiedział rzeczowo – i tyle go widziałem. Zostałem sam w czeluściach głębokiej, przedwojennej piwnicy i wziąłem się za segregację towaru. Odłożyłem na bok kształtki, które były mi potrzebne, zapaliłem papierosa i czekam. Muszę przyznać, że nie czułem się zbyt pewnie. Po jakimś czasie zjawił się mój sprzedawca, szybko przeliczył wybrany towar i zainkasował pieniądze, dorzucając jeszcze kilka sztuk jako premię. Sam nie byłbym chyba w stanie szybko znaleźć drogi powrotnej, jed-nak niebawem wyszliśmy na ciemne podwórko i do bramy wejściowej, gdzie nadal stało to samo towarzystwo, które zaprosiło mnie do pomocy przy opróżnieniu nowej butelki „paty-kiem pisanego”.

Dla gościa znalazła się świeżo wypłukana i zamaszyście wytrząśnięta musztardówka i wypili-śmy „za udaną transakcję”, ja z czystej musztardówki, oni po kolei „z gwinta”, zapaliliśmy „po calaku”. Przy pożegnaniu, życząc powodzenia przy budowie dorzucili – Jak będziesz pan miał jakieś życzenie to zapraszamy do nas, a i Wioletka będzie może wolna w tym czasie. Jadąc do domu z torbą pełną bezcennych kształtek rozmyślałem skąd wiedzieli, że ta dziew-czyna tak mi się podobała? Było nie było, tyle pięknego towaru, bardzo miła obsługa, a wszystko to bez kolejki.
– Tadeusz Strzelczyk

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Konkurs ma na celu zainteresowanie młodzieży sprawami bezpieczeństwa i działalnością policji. W tym roku hasłem finału było „Mam trzeźwy umysł”. Szkoła w Ładach znana jest ze współpracy ze stróżami porządku i sukcesów w organizowanych przez nich konkursach. W tym miesiącu jej uczniowie reprezentują nasz powiat m.in. w konkursie wiedzy o bezpieczeństwie w ruchu drogowym.
– twr

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Jak informuje Urząd Wojewódzki, wstępnej ocenie w urzędzie poddano już równo 720 formularzy. Teraz trafią do odpowiednich urzędów skarbowych. Informacje na temat stanu posiadania raszyńskich samorządowców można znaleźć na stronie internetowej www.bip.raszyn.pl/?c=204.
– twr

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

W praktyce oznacza to wzmożony trening dla jednostek wojskowych połączony z grami sztabowymi i symulacjami prawdziwych zagrożeń dla urzędników gminnej i powiatowej administracji. Zagrożenia są oczywiście zmyślone: atak terrorystów na barkę w Pułtusku, awaria reaktora jądrowego na Ukrainie czy zatrucie ujęcia wody w Mińsku Mazowieckim. Jednak urzędnicy i żołnierze biorący udział w szkoleniu muszą się wykazać jak najbardziej prawdziwym refleksem i umiejętnością działania w trudnych warunkach, pod presją czasu. Oby nigdy nie musieli wykorzystywać tych doświadczeń w praktyce.
– twr

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Kolejna grupa postawiła na taniec pokazując, że rock and roll jest modny w każdym wieku. Przy złotych przebojach tańczyli wszyscy – na scenie i na widowni.
Wielką niespodzianką było pojawienie się dzieci z przedszkola z Opoczna, które pojawiły się na scenie wraz z orkiestrą. Tańcem, ludowymi przyśpiewkami oraz regionalną gwarą zabawiały wszystkich zgromadzonych. Festynu nie zakłócił nawet przelotny deszcz, który pokazał tylko jak bardzo przedszkolaki pragną bawić się dalej. Kryły się tylko pod parasolami lub krzesełkami, ale zabawa trwała nadal. Kiedy goście z Opoczna zakończyli występ, dzieci z przedszkola nr 1. Przypomniały starszym i młodszym zapomniane już przez wielu pląsy i zabawy podwórkowe.
Po występach przedszkolaków przyszła kolej na starszych. Pani dyrektor przedstawiła trzynastoletniego już Dominika, absolwenta przedszkola „Pod Topolą”, obecnie ucznia szkoły muzycznej – który dał pokaz gry na perkusji. Dzieci były wniebowzięte, ale i to nie był koniec emocji. Prawdziwą wisienką na torcie okazała się „dziesiąta grupa”, którą tworzyli wszyscy dorośli, i to właśnie oni najskuteczniej zabawili najmłodszych śpiewając „Płynie Wisła płynie”. Później nastąpiło uroczyste zakończenie festynu, rozdanie dyplomów oraz pucharów.

Dzieci otrzymały balony, a specjalne podziękowania popłynęły do pani Honoraty Kaszuby, która była jednym z gości honorowych na „Muzycznej Wiośnie”. To właśnie pani Honorata po latach starań wciągnęła niewielki budynek przedszkola na listę zabytków Raszyna. Jej wzruszające przemówienie wraz z apelem by rozwijać kulturę w niekiedy już zapomnianych i sędziwych, ale nadal pięknych budynkach zostało nagrodzone wielkimi owacjami.

Tegoroczna „Muzyczna Wiosna” była pięknym połączeniem tradycji z nowoczesnością. Stare pieśni takie jak „Katarynka” rozbrzmiewały obok „Smerfnych hitów”. Regionalne tańce obok hip hopu. Zabieg był nadzwyczaj udany, bowiem najmłodsi bardzo entuzjastycznie podchodzili do każdego przedstawienia, ani przez chwilę nie okazywali znudzenia czy zmęczenia. Wielka energia przedszkolaków znalazła ujście w znakomitej zabawie pełnej dobrej muzyki i zdrowego ruchu. Możliwość poznania sąsiedzkich tradycji, zapomnianych zabaw i nowych przyjaciół sprawia, że na następny festyn dzieci czekają już zaraz po zakończeniu poprzedniego. Oby więcej takich imprez.
– mb

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Żółte w ciemne paski
Trudno ich nie rozpoznać: mają do czterech centymetrów długości i wyglądają jak przerośnięte pszczoły, z którymi są blisko spokrewnione. Od ich kuzynek różni je jednak to, że żywią się innymi owadami. Wbrew powszechnej opinii, jad szerszenia jest mniej toksyczny niż jad pszczoły, choć użądlenie bywa bardziej bolesne. Kłopoty zaczynają się zazwyczaj dopiero wtedy, gdy człowieka zaatakuje ich kilkaset. Nie jest to znowu aż tak rzadkie: w obronie gniazda i królowej owady są w stanie zmobilizować cały rój. Wystarczy, że jeden z nich zacznie wydzielać specjalny feromon informujący resztę o zagrożeniu, a w krótkim czasie wszystkie zlecą się w to samo miejsce.

Dlatego z gniazdami szerszeni pod żadnym pozorem nie należy walczyć samemu. Do walki przeciw człowiekowi może je zachęcić nawet zapach jego perfum. – Owady takie jak szerszenie czy osy zazwyczaj nie atakują człowieka bez powodu, chyba że ten zbliży się do ich gniazda czy ula. Choć bywa i tak, że rój jest podenerwowany przy zmianach temperatury, bo to zwierzęta zmiennocieplne i wtedy same z siebie potrafią zaatakować – tłumaczy Jakub Mikoszewski, doktorant na wydziale biologii Uniwersytetu Warszawskiego i nauczyciel biologii w gimnazjum społecznym przy Raszyńskiej.

Uciekać do wody
Użądlenie, choć bolesne, dla większości ludzi jest w sumie niegroźne. Najczęściej już po kilku godzinach ból sam mija, pozostawiając po sobie niewielką opuchliznę. Jednak około 30 procent ludzi jest uczulonych na jad szerszeni. Ci powinni mieć się na baczności – nawet niewielka ilość jadu może u nich wywołać gwałtowną reakcję alergiczną, a w konsekwencji wstrząs anafilaktyczny, niewydolność krążenia, zaburzenia oddechu a nawet śmierć. Do takiej osoby należy niezwłocznie wezwać lekarza. W oczekiwaniu na jego przybycie należy ją ułożyć w miejscu osłoniętym od słońca, można też podać leki odczulające, przeciwbólowe i preparaty wapniowe.

W przypadku problemów z zaczerpnięciem tchu trzeba zastosować sztuczne oddychanie. – Na użądlenia są domowe sposoby, jak okłady z amoniakiem czy octem, żeby użądlone miejsce mniej bolało, ale reakcja zależy od człowieka. Ja nie jestem uczulony, z resztą po 40 latach pracy przy pszczołach nawet nie zwracam na to uwagi. Ale różne sytuacje się zdarzają, kolegę pszczoła użądliła w palec który momentalnie spuchł. Przez obrączkę krew przestała mu do niego dopływać i tylko cudem udało się ją ściągnąć, inaczej trzeba by było ciąć – albo palec, albo obrączkę – opowiada Daniel Piber, właściciel wędrownej pasieki, a prywatnie mieszkaniec Rybia. Trzeba jednak dodać, że odporni na jad pszczół niekoniecznie są odporni na jad szerszeni, to dwie różne substancje.

Co robić, gdy kogoś goni rój owadów? – Należy takiej osobie współczuć. A tak na serio, ratunek daje ucieczka do zamkniętego pomieszczenia lub skok do jeziora, rzeki czy strumienia. Wspinanie się na drzewo nic nie da – mówi Jakub Mikoszewski. Gdy zaś szerszenie założą gniazdo na naszym domu lub w ogrodzie, najlepiej wezwać straż pożarną. – Wystarczy zadzwonić pod 998, mamy dwa stroje pszczelarskie na wyposażeniu. Jeśli to pszczoły, dzwonimy do pszczelarza, który przyjeżdża i je sobie zabiera. Natomiast szerszenie sami wyłapujemy i wypuszczamy w odludnych miejscach. Nie zabija się ich, a jedynie otumania dwutlenkiem węgla i wyłapuje – tłumaczy Łukasz Komar z OSP Raszyn.
– Krzysztof Machocki

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

Stawka jest wysoka. Choć z perspektywy niewielkiej gminy podwarszawskiej może się wydawać, że Parlament Europejski debatuje nad sprawami, które nie dotyczą „zwykłych ludzi”, większość jego decyzji ma bezpośrednie przełożenie na nasze życie. – Wiele planów inwestycyjnych Mazowsza, powiatu pruszkowskiego i Raszyna przewiduje wykorzystanie środków unijnych w inwestycjach. Ich wielkość i sposób ich wykorzystania w najbliższych latach zależeć będzie od decyzji naszej reprezentacji parlamentarnej. Warto więc mieć tam swoich dobrych, skutecznych przedstawicieli, którzy nie tylko na czas wyborów są blisko mazowieckich, pruszkowskich i raszyńskich spraw – tłumaczy poseł Janusz Piechociński.

W tej kadencji PE zajmie się m.in. budżetem Unii na lata 2014-2020, przeglądem Wspólnej Polityki Rolnej, regulacjami prawnymi w bardzo wielu obszarach. Będzie też przygotowywał wieloletnie programy finansowe – w tym dotyczące infrastruktury, najbardziej istotne z punktu widzenia Polski. – Najważniejsze przepisy są ustalane właśnie w Parlamencie Europejskim. To od niego zależy kto dostanie wsparcie unijne i w jakiej wysokości. To jest sprawdzian dla społeczeństwa, które tak wyraźnie opowiedziało się za unią. Proszę bardzo, można w niedzielę wyjechać na grilla zamiast pójść do wyborów, ale wtedy nie będziemy mieli prawa narzekać – mówi Janusz Rajkowski, wójt Raszyna. Zapowiada, że w naszej gminie wśród mieszkańców rozprowadzone zostaną ulotki zachęcające do wzięcia udziału w wyborach.

Lokale wyborcze będą czynne od 8. do 22. Czasu na oddanie głosu będzie więc aż nadto. Czy starczy nam odpowiedzialności obywatelskiej by dobrze go wykorzystać, to już inna kwestia.
– Krzysztof Machocki

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.

No related posts.

Powiązane wpisy wygenerowane przez wtyczkę Yet Another Related Posts.